|
|
Rozległy widok miasta ukazujący się z okna jest punktem wyjścia. Jednak wzrok nie poprzestaje na nim i przenosi się poza ramę okna na wnętrze pracowni, ścianę z powstającym obrazem, następnie na mieszkalne zaplecze, drugi wielkoformatowy obraz i wraca do perspektywy z okna. Wszystkie te elementy łączą się wykreślając horyzont obserwacji Wojciecha Gilewicza. Obrazy przedstawiają rzeczywistość miejską i jednocześnie same stają się jej składnikiem. Malarska i fotograficzna rejestracja spostrzeżeń uzupełnia oglądaną scenerię.
Wojciech Gilewicz w swojej realizacji Miasto-Osiedle-Pracownia-Mieszkanie scala w panoramę o przekonującym wyrazie dwa rodzaje rzeczywistości (widzianą i przedstawianą) i dwa sposoby przedstawiania (malarski i fotograficzny). Wklejone w wielki obraz małe fotografie tworzą zastanawiająco spójną i hamonijną całość pomimo tego, że wnoszą do niej pewne zaburzenia perspektywy i kolorystyki. Mamy okazję zdać sobie sprawę, że nasze postrzeganie wzrokiem rozległej panoramy dokonuje się faktycznie za sprawą wielu spojrzeń o różnej optyce. Wzrokowe postrzeganie nawet statycznego otoczenia jest w naszej codziennej praktyce o wiele bardziej dynamiczne niż czysta fotografia i czyste malarstwo. Pokaz Gilewicza wydobywa tę prawdę o percepcji w sposób naturalny, przyjazny dla oczu i angażujący emocje.
Realizacja w Galerii Laboratorium jest drugą, dostosowaną do specyfiki tej przestrzeni, wersją pracy Miasto-Osiedle-Pracownia-Mieszkanie. Poprzedni krótki pokaz (1-3 czerwca 2001) miał miejsce na Saskiej Kępie w Warszawie w bezpośrednim sąsiedztwie przedstawionych na obrazach realiów.
Grzegorz Borkowski
